به گزارش پایگاه خبری چل بیم، مجتبی نوزرنژاد فعال رسانه جزیره قشم در یادداشتی با عنوان «مدیریت ساحل، چهار فصل است» آورده است:
برای کشوری که گردشگری دریایی بخش مهمی از اقتصاد و تصویر مقصد آن است، ساحل فقط جایی برای شنا در چند ماه گرم سال نیست؛ یک فضای عمومی پرخطر است که باید در تمام طول سال مدیریت شود. تجربه کشورهای صاحب گردشگری ساحلی نیز نشان میدهد که کاهش تلفات، بیش از آنکه به هشدار و تابلو وابسته باشد، به شناخت خطر، پایش مستمر و آمادگی برای مداخله وابسته است.
استرالیا با یکی از گستردهترین سواحل جهان، نمونه روشنی از این رویکرد است. در سال مالی ۲۰۲۴-۲۰۲۵، ۱۵۴ نفر در آبهای ساحلی این کشور بر اثر غرقشدگی جان باختند؛ ۵۳ درصد این موارد در سواحل رخ داده و ۸۷ درصد قربانیان مرد بودهاند. اما در همان سال، نیروهای نجات ساحلی بیش از ۸۲۰۰ عملیات نجات و بیش از ۲ میلیون اقدام پیشگیرانه انجام دادند. نکته قابل تامل اینکه تمام موارد مرگ در خارج از محدوده پرچمهای ایمنی، ساعات گشت یا مناطق تحت پوشش نجات رخ داده است.
نیوزیلند نیز به جای برخورد موردی با حوادث، از داده برای شناسایی نقاط پرخطر استفاده میکند. این کشور در سال ۲۰۲۵، ۷۸ مورد مرگ ناشی از غرقشدگی ثبت کرد؛ رقمی کمتر از میانگین ۱۰ ساله ۸۶ نفر. ۴۳ مورد، یعنی ۵۵ درصد مرگها، زمانی رخ داد که فرد تنها بوده است. در این کشور، شناسایی نقاط سیاه، آموزش مهارتهای آبی، قانونگذاری و مداخلات متناسب با هر منطقه، اجزای یک نظام واحد پیشگیری هستند.
پرتغال نیز تجربه قابل توجهی دارد. در فصل شنا ۲۰۲۵، ۱۲ مرگ ناشی از غرقشدگی ثبت شد؛ فقط سه مورد در سواحل دریایی تحت نظارت رخ داد و بخش مهمی از تلفات در مناطق بدون نظارت یا خارج از فصل رسمی شنا اتفاق افتاد. در همین مدت، ۱۱۶۲ نجات و ۳۹۱۸ عملیات کمکهای اولیه انجام شد.
درس مشترک این کشورها روشن است: ایمنی ساحل با شروع فصل گردشگری آغاز و با پایان آن تمام نمیشود. دادههای حوادث باید ثبت و تحلیل شوند، نقاط پرخطر شناسایی شوند، مسیرهای دسترسی امدادی حفظ شود، تجهیزات و نیروها متناسب با خطر سازماندهی شوند و حتی ماههایی که ساحل خلوتتر است، از برنامه ایمنی حذف نشود.
قشم برای توسعه گردشگری دریایی، بیش از سواحل زیبا به یک «نقشه ایمنی ساحل» نیاز دارد؛ نقشهای که در آن هر ساحل، هر فصل و هر نقطه پرخطر، تکلیف مشخصی برای پیشگیری و امدادرسانی داشته باشد. ساحل ایمن، محصول یک تابلو نیست؛ نتیجه مدیریت چهار فصل است.
انتهای پیام/.
