به گزارش پایگاه خبری چل بیم، فاطمه پیوسی ؛ کارشناس ارشد روانشناسی، پژوهشگر و نویسنده قشمی در یادداشتی با عنوان «زنان جزیره؛ سرمایهای برای آینده» آورده است:
گاهی در ادبیات توسعه، معمولاً از اقتصاد، اشتغال و زیرساخت سخن گفته میشود؛ اما روانشناسی اجتماعی بر یک اصل مهم تاکید دارد: هیچ جامعهای بدون سلامت روان و روابط انسانی سالم، به توسعهای پایدار دست نخواهد یافت. از همین رو، سرمایهگذاری بر زنان، تنها حمایت از نیمی از جمعیت نیست، بلکه سرمایهگذاری بر آینده خانواده و جامعه است.
نظریه دلبستگی جان بالبی نشان میدهد کیفیت روابط اولیه، احساس امنیت، اعتماد و شیوه ارتباط افراد را در سراسر زندگی تحت تاثیر قرار میدهد. همچنین آلبرت بندورا در نظریه خودکارآمدی بیان میکند افرادی که توانایی اثرگذاری بر زندگی خود را باور دارند، در حل مسئله، مدیریت هیجان و تصمیمگیری موفقتر عمل میکنند.
این یافتهها درباره زنان اهمیت ویژهای دارد؛ زیرا سلامت روان و احساس کارآمدی آنان، کیفیت رابطه زوجین، شیوه فرزندپروری و امنیت هیجانی خانواده را به شکل مستقیم تحت تاثیر قرار میدهد.
زنان و دختران جزیره قشم در سالهای اخیر، در عرصههای علمی، پژوهشی، آموزشی، فرهنگی و کارآفرینی حضوری مؤثر داشتهاند و این ظرفیت ارزشمند، بخشی از سرمایه اجتماعی جزیره است. با این حال، توسعه زمانی پایدار خواهد بود که در کنار رشد علمی و اقتصادی، آموزش مهارتهای ارتباطی، ارتقای سواد هیجانی و حمایت از سلامت روان نیز مورد توجه قرار گیرد.
در تجربه پژوهشی خود بارها دیدهام که بسیاری از تعارضهای خانوادگی، نه از نبود علاقه، بلکه از ضعف در گفتوگو، ناآگاهی از نیازهای هیجانی و ناتوانی در مدیریت تعارض ناشی میشود.
از اینرو، توانمندسازی زنان را نباید تنها در اشتغال یا تحصیلات خلاصه کرد؛ توانمندسازی واقعی زمانی شکل میگیرد که زنان از دانش، خودآگاهی، تابآوری و مهارت ساختن روابط سالم برخوردار باشند.
توسعه پایدار، پیش از آنکه در آمارهای اقتصادی دیده شود، در کیفیت روابط انسانی آغاز میشود و زنان، یکی از مهمترین معماران این آینده هستند.
انتهای پیام/.
