به گزارش پایگاه خبری چل بیم، مجتبی نوزرنژاد فعال رسانهای قشم در یادداشتی با عنوان «سرنوشت وعدهها؛ از روز خبرنگار تا روز خبرنگار» به بهانه ۱۷ مرداد روز خبرنگار نوشت:
میگویند هیچ چیز به اندازه یک وعده محققنشده، اعتماد را فرسوده نمیکند. سختی را میتوان تحمل کرد، کمبود را میتوان با صبوری پشت سر گذاشت و حتی با محدودیتها کنار آمد؛ اما انتظار برای چیزی که بارها فقط وعده داده شده، آرام آرام امید را خسته میکند.
حکایت جامعه رسانهای قشم در حدود یک دهه گذشته، بیش از آنکه داستان دشواریهای یک حرفه باشد، روایت انتظار برای تحقق وعدههایی است که هر سال تکرار شدهاند. خبرنگاران این جزیره، سالهاست در روز خبرنگار، از دغدغههایی سخن میگویند که نه تازهاند و نه ناشناخته؛ مطالباتی که بارها شنیده شده و مسئولان مختلف نیز بارها بر ضرورت رسیدگی به آنها تاکید کردهاند.
تامین مسکن خبرنگاران، حمایتهای صنفی، ساماندهی اقتصاد رسانه، تقویت امنیت شغلی، آموزشهای تخصصی، حضور مؤثر رسانهها در فرآیند تصمیمسازی و تصمیمگیری، توجه به نقش رسانه در جنگ روایتها و راهاندازی سازوکارهایی همانند خانه مطبوعات؛ اینها فهرستی پرتکرار از مطالباتی است که جامعه رسانهای قشم طی سالهای گذشته بارها و بارها مطرح کرده است.
اما پرسش اصلی اینجاست؛ چرا پس از گذشت یک دهه، بسیاری از این مطالبات همچنان در همان نقطه آغاز قرار دارند؟ رسانهها در این سالها بارها ثابت کردهاند که صرفاً در پی امتیاز یا حمایتهای مقطعی نیستند. خبرنگار، بیش از هر چیز نیازمند بستری است که بتواند در آن، حرفه خود را با آرامش، امنیت و استانداردهای حرفهای دنبال کند. رسانهای که دغدغه ابتداییترین مسائل معیشتی و بقای خود را دارد، ناخواسته بخشی از توان خود را به جای توسعه کیفیت، صرف عبور از مشکلات روزمره میکند.
در روز خبرنگار سال گذشته نیز بار دیگر این مطالبات مطرح شد. مسئولان پس از شنیدن دغدغههای خبرنگاران، از برنامههای حمایتی سخن گفتند؛ وعدههایی که قرار بود بخشی از مشکلات تاریخی این حوزه را برطرف کند.
فرماندار قشم از تدوین برنامه کوتاهمدت، میانمدت و بلندمدت برای حمایت مادی و معنوی از خبرنگاران خبر داد و تاکید کرد این برنامهها باید به گونهای باشد که با تغییر مدیران نیز استمرار داشته باشد. در همان روزها، مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسلامی منطقه آزاد قشم نیز از ساماندهی رسانهها، حمایت از خبرنگاران، راهاندازی خانه مطبوعات، تقویت اقتصاد فرهنگ و رسانه، تشکیل حلقه مشورتی رسانهای و برگزاری دورههای آموزشی سخن گفت.
هر یک از این سخنان میتوانست آغاز مسیری تازه باشد؛ مسیری که جامعه رسانهای قشم سالها انتظارش را داشت. اما امروز، در آستانه روز خبرنگار دیگری، بار دیگر همان پرسش قدیمی مطرح است: سرنوشت آن وعدهها چه شد؟
مسئله این نیست که همه مشکلات یک حوزه در مدت کوتاهی حل شود. هیچ جامعهای با یک تصمیم یا یک دستور، به نقطه مطلوب نمیرسد. مسئله این است که وقتی یک مطالبه برای سالهای طولانی تکرار میشود، دیگر نمیتوان آن را صرفاً یک دغدغه صنفی دانست؛ بلکه باید آن را نشانهای از یک خلا مدیریتی در تبدیل وعدهها به اقدام دانست.
رسانههای قشم نیز مانند هر بخش دیگری از جامعه، نیازمند گفتوگو، همراهی و حمایت هستند؛ اما شاید مهمتر از همه، نیازمند آن هستند که وعدهها از مرحله سخن عبور کنند و به برنامه، زمانبندی و اقدام مشخص برسند.
امروز جامعه رسانهای قشم بیش از آنکه منتظر شنیدن وعدهای تازه باشد، چشمانتظار پاسخ به وعدههای گذشته است. شاید به هفدهم مرداد امسال نباید به چشم فرصتی برای بیان برنامههای جدید نگاه کرد؛ شاید ارزشمندتر آن باشد که مسئولان، پیش از حضور پشت تریبونها، دقایقی با خود خلوت کنند و نگاهی دوباره به مسیر طی شده بیندازند.
نه برای آنکه فهرستی از کارهای انجام شده و غالبا بیارتباط با روز خبرنگار و جامعه رسانهای ارائه کنند، بلکه برای پاسخ به پرسشهایی ساده اما مهم: قادر به انجام چه کارهایی بودیم و نکردیم؟ کدام فرصتها از دست رفت؟ و کدام وعدهها هنوز در انتظار تحقق ماندهاند؟
شاید صادقانهترین تقدیر از خبرنگاران قشم در این روز، نه یک مراسم دیگر، نه یک لوح دیگر و نه وعدهای تازه باشد؛ بلکه پذیرفتن مسئولیت وعدههایی است که سالهاست در حافظه رسانهای این جزیره باقی ماندهاند.
خبرنگاران قشم را سختیهای این مسیر خسته نمیکند؛ آنان سالهاست با کمبودها، محدودیتها و دشواریهای این حرفه کنار آمدهاند. آنچه خستهکننده شده، تکرار وعدههایی است که هر سال شنیده میشوند، اما هیچگاه به مقصد نمیرسند.
انتهای پیام/.
